DONKERE WOLKEN

Bijgaand zeer kort verhaal schreef ik voor een wedstrijd op Schiermonnikoog. Het verhaal behoorde niet tot de winnaars, ik wil het jullie echter niet onthouden. DONKERE WOLKEN Het uitzicht oogt als een schilderij zonder begrenzing van een lijst. Desondanks staart Mona niets ziende over de reling van de ‘Rottum’. Zorgen Lees verder…

KERMISWEEK

Dit verhaal stond op de longlist voor de maand mei bij ‘Verhaal van de maand.’ KERMISWEEK  Tien keer dreunen de slagen, met een klank dieper dan een oceaan. Bertus telt in zijn hoofd met de klok van de oude kerk mee. ‘Je ziet er mooi uit.’ Zijn lijzige stem spreekt Lees verder…

KREKELWRAAK

Een 55 woorden verhaaltje: Wiebe dommelt in een zomers park wanneer een door merg en been gaand, vals getjirp hem wakker maakt. Een metershoge krekel die voor hem staat, propt hem in een gigantische glazen pot. Op de bodem van de doorzichtige gevangenis ligt een berg slabladeren. Voordat het monster Lees verder…

WEGBLOKKADE

Verdomme, Janet proeft het woord op haar lippen terwijl ze door de wirwar van straatjes loopt. Een druppel bloed valt van haar hoofdwond langs haar lip. Zwalkend van de ene naar de andere kant in de smalle straat, blijft ze nauwelijks op de been. Als een bal stuitert ze omlaag, Lees verder…

BOSRUST

BOSRUST Marions voetstappen knerpen over de sneeuw. Voor ze ‘Bosrust’ binnenloopt, stampt ze klonterige brokken ijs van haar laarzen. Zodra de deur opengaat, verdrijft een vlaag koude wind de warmte uit de hal. In de gang naar het restaurant blaast ze op haar rood geworden handen. Ouderen hangen onderuit gezakt Lees verder…

HALLOWEENBAL

Halloweenbal  Irene schuift de hangers aan de rail in haar inloopkast krassend één voor één opzij. Af en toe grist ze een jurk met hanger en al eraf. Ze houdt hem voor zich en bekijkt het effect in de grote spiegel op de achterwand van de kast. Niets van wat Lees verder…

DOODSANGST IN DE ARDENNEN

Dit verhaal werd gepubliceerd in de bundel ‘Leven in twee werelden’ van het Huizer Schrijversgilde in juni 2019 DOODSANGST IN DE ARDENNEN ‘Zijn we er bijna?’ vraagt Julia een half uur na vertrek. Louise blikt via de achteruitkijkspiegel naar haar ineengedoken dochter. Een wit snoetje omringd door slordig piekhaar kijkt Lees verder…