Heimwee

Op de dag af veertig jaar geleden

gooiden we hier takjes in de rivier

vanaf het bemoste houten bruggetje

niet ver van de doorwaadbare plaats

waar water rimpelde en stroom versnelde.

Bij het aftellen vlak voor het werpen

schoot jouw daags zwaarder wordende stem

opeens schaamteloos met een piep omhoog.

We renden een brug verder voor de uitslag

van onze spannende stokjeswedstrijd.

Al zijn wij nu zelf uit elkaar gedreven

nog zie ik jouw glanzende ogen voor me

en hoor de krekels tjilpen in het gras      .

Cecile Koops 30-05-24

Categorieën: GEDICHTEN

0 reacties

Geef een reactie

Avatar placeholder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *