Wedstrijd van de bibliotheek in Huizen om een gedicht te vertalen in het Nederlands.

ON A MEMORY OF BEAUTY 

How can the heart for sea and stone 

Be cumbered, and forget a face 

That moved it once to fret and moan— 

Forget the woman, see the place? 

But was it one or was it two, 

Was it a statue or a girl? 

Might every spring her form renew, 

And the white sea-froth be her curl? 

Beauty but for a moment shone, 

The likeness of a cloud or wave

Whose momentary aspect, gone, 

The sieve of memory cannot save. 

Right at the back of my head I know 

Incredible wild things 

Struggle like swans half-blind with snow— 

And the dying swan sings. 

From: the traveller has regrets (1948)

George Sutherland (G.S.) Fraser 

1915 (Glasgow)-1980 (London)

Vertaling van mij (die overigens niet won) :

OP EEN HERINNERING AAN SCHOONHEID

Hoe kan het hart bij zee en keien

Volschieten en een gezicht vergeten

Waar het ooit met hunkering om schreide

De vrouw vergeten, de locatie weten?

Maar was het een of waren het er twee 

Was het een meisje of een beeltenis?

Vernieuw elke lente haar gestalte mee

Geeft wit zeeschuim haar krullen betekenis?

Schoonheid die slechts vluchtig scheen

Gelijk aan een wolk of een golf

Wier kortstondige aanblik verdween

Die de zeef van het geheugen bedolf

In mijn achterhoofd komen bij mij

Ongelooflijk woeste dingen

Worstelend  als half sneeuwverblinde zwanen voorbij —

En de stervende zwanen zingen

© Cecile Koops vertaling januari 2019

Categorieën: SHORT STORY

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *